Soms merk je het pas als je even stilvalt. Hoe vol je hoofd eigenlijk is. Nieuws dat blijft binnenkomen, lijstjes die nooit af zijn, appjes die je “nog even” wilt beantwoorden. De wereld kan overweldigend voelen, alsof je voortdurend moet bijbenen. Juist daarom is stilvallen soms geen keuze, maar een noodzaak. Niet om alles op te lossen, maar om weer te voelen waar je bent.
In deze gastblog deelt mindfulness-docent Sandra hoe verwondering een zachte, toegankelijke manier is om mindfulness te beoefenen. Niet door harder je best te doen, maar door te leren kijken. En hoe kleine momenten van aandacht en dankbaarheid tijdens een retraite kunnen uitgroeien tot bronnen van rust, verbinding en hoop.
Verwondering als zachte oefening
Mindfulness klinkt voor veel mensen groot of ingewikkeld. Maar in de praktijk begint het klein. Het begint met aandacht. Met kijken alsof je iets voor het eerst ziet. Verwondering is daarin geen doel, maar een ingang. Je hoeft niets te bereiken. Alleen te merken wat er al is.
Tijdens een wandeling over het land – langs wilde bloemen, bomen en kruiden – kan dat ineens gebeuren. Je ziet hoe het licht door bladeren valt. Je merkt hoe verschillend groen eigenlijk is. Je ruikt aarde. Je voelt je voeten de grond raken.
Dat opmerken is de oefening. In plaats van denken “mooi” en doorgaan, blijf je er een paar ademhalingen bij. Je laat je zintuigen het werk doen. En zonder dat je iets forceert, zakt je adem dieper. Je schouders ontspannen. Je hoofd wordt stiller.
Verwondering haalt je uit het automatische patroon van ‘door moeten’ en brengt je terug in het moment. Precies daar waar mindfulness begint.
Verbinding: de bron die weer gaat stromen
Omdat we in het dagelijkse leven vaak zo druk zijn en geen tijd nemen om stil te staan, kiezen steeds meer mensen ervoor om op retraite te gaan, bijvoorbeeld bij ons in Frankrijk. Wat veel mensen verrast, is dat onder aandacht en verwondering iets anders zichtbaar wordt: verbinding.
Veel mensen komen naar een retraite omdat ze zich moe, overprikkeld of uit balans voelen. Maar wat vaak onder die klachten ligt, is een gevoel van afgescheidenheid. Van alleen zijn in een wereld die maar doordendert.
Tijdens retraites zien we hoe die bron van verbinding vanzelf weer gaat stromen. Niet door grote gesprekken, maar door eenvoudige dingen: samen eten, samen stil zijn, samen lachen. Door even geen schermen. Door de omringende natuur. Door gesprekken die niet over prestaties gaan, maar over wat je werkelijk bezighoudt.
En soms zit het juist in iets kleins: iemand die je laat voorgaan, een glimlach bij het ontbijt, een hand op je schouder tijdens een deelronde.. Ook dat zijn momenten van verwondering. Subtiel, maar diep voedend.
Thuiskomen in jezelf tijdens een retraite
Wil je ervaren hoe verwondering, mindfulness en dankbaarheid je weer kunnen verbinden—met jezelf, met anderen en met het leven? Dan is een retraite vakantie op Simply Canvas Farm misschien precies wat je nodig hebt.
Simply Canvas Farm – waar rust, natuur en mindfulness samenkomen
Sandra en Santi hebben al meer dan 30 jaar meditatie- en mindfulnesservaring. Beiden waren ze kloosterling in Plum Village, het boeddhistische klooster van Thich Nhat Hanh. Vandaag wonen ze op Simply Canvas Farm in Frankrijk: een permacultuurboerderij en retraitecentrum waar retraites plaatsvinden rond mindfulness, meditatie, digital detox, yoga, dans, permacultuur en voedselbossen.
Wie verlangt naar een retraite in het buitenland die niet draait om ‘meer doen’, maar om ‘meer zijn’, vindt hier een plek waar natuur en stilte je vanzelf terugbrengen naar jezelf.
Wil je meer lezen over Simply Canvas Farm? Bekijk dan een van hun volgende kanalen:
– www.simplycanvasfarm.com
– hello@simplycanvasfarm.com
– insta en youtube : @simplycanvasfarm
Vragen
